η άλλη πρόταση

Συζητάμε για το περιβάλλον, τον πολιτισμό, την τοπική αυτοδιοίκηση, για την πόλη που ζούμε

Η άλλη «πλευρά» της προκήρυξης για τα απορρίμματα της Πελοποννήσου

Β.Σ.

H προκήρυξη για τα απορρίμματα της Πελοποννήσου ακολουθεί την ίδια αντιπεριβαλλοντική, αντιοικονομική και φιλομεγαλοεργολαβική φιλοσοφία όλων των μέχρι σήμερα Περιφερειακών Σχεδιασμών (ΠΕΣΔΑ). Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτών των ΠΕΣΔΑ είναι :

– Πλήρης υποβάθμιση της Διαλογής στην Πηγή με τη συμμετοχή του πολίτη.

– Σχεδιασμός φαραωνικών εγκαταστάσεων που λόγω του μεγέθους τους καταστρατηγούν στην πράξη τις βασικές αρχές διαχείρισης των απορριμμάτων που είναι :

α) Ιεραρχία των μεθόδων, δηλαδή πρώτα εξαντλούμε τις δυνατότητες πρόληψης – μείωσης, μετά επαναχρησιμοποίησης, ανακύκλωσης κομποστοποίησης και ότι υπόλειμμα μένει πηγαίνει σε εγκαταστάσεις περαιτέρω επεξεργασίας και τελικής διάθεσης (λίγοι μικροί ΧΥΤΥ για το 10%) .

β) Αρχή της εγγύτητας, δηλαδή δεν μεταφέρουμε μακριά ότι μπορούμε να επεξεργαστούμε κοντά

γ) Δεν αναμιγνύουμε οργανικά με συσκευασίες, δεν τα συμπιέζουμε σε σταθμούς μεταφόρτωσης, διότι έτσι καταστρέφουμε και τα οργανικά και τις συσκευασίες και υπονομεύουμε την προσπάθεια επαναχρησιμοποίησης, ανακύκλωσης .

– Ανοίγουν το δρόμο για ενεργειακή αξιοποίηση των απορριμμάτων (παραγωγή καυσίμου με βιοξήρανση ή άλλη μέθοδο, καύση δευτερογενούς καυσίμου ή απευθείας καύση). Όλες αυτές οι μέθοδοι έχουν απαγορευτικό κόστος για την Ελλάδα, είναι άχρηστες για χώρες με εύκρατο κλίμα και είναι πολύ επικίνδυνες για το περιβάλλον και την υγεία.

Εκείνο που επιμελώς κρύβουν όσοι ανήκουν στο μεγαλοεργολαβικό-κυβερνητικό – μιζαδορικο- μαίμουδοπεριβαλλοντικό λόμπυ που εμπλέκεται στα απορρίμματα είναι η τεράστια σημασία που έχει το ΠΟΣΟΤΙΚΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ.

Δηλαδή : όσο μεγαλύτερη είναι η ποσότητα που διαχειριζόμαστε τόσο μεγαλύτερο είναι το κόστος ανά τόνο και τόσο χειρότερη η ποιότητα , τόσο χειρότερες οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Άρα η λύση είναι μικρές αποκεντρωμένες εγκαταστάσεις διαχείρισης σε επίπεδο ενός Δήμου ή 2-3 συνεργαζόμενων δήμων και ενεργός συμμετοχή των πολιτών.

Φυσικά η αποκέντρωση και το μικρό μέγεθος εγκαταστάσεων, δεν βολεύουν μεγαλοκατασκευαστές, τράπεζες κλπ που περιμένουν πως και πώς τα ΣΔΙΤ. Δεν βολεύει την γενικότερη πολιτική μετατροπής της Ελλάδας σε γερμανική αποικία που σημαίνει ότι η διαχείριση απορριμμάτων στην Ελλάδα θα σκορπά καρκίνο και στη Γερμανία θα μεταφέρονται τα κέρδη. Δεν βολεύει πολλούς δημάρχους που δεν έχουν καμία διάθεση να ασχοληθούν οι ίδιοι με τα απορρίμματά τους και προτιμούν να τα στείλουν σε “καταραμένους γείτονες” ακόμα και εαν αυτό κοστίζει και θα το φορτωθούν οι πολίτες με υπέρογκα δημοτικά τέλη. Έρχεται σε σύγκρουση με την κατεστημένη νοοτροπία πολλών πολιτών διθνώς ονομαζόμενη ως “σύνδρομο ΝΙΜΥ” (Not In My Yard – όχι στην αυλή μου).

Όμως εαν θέλουμε να προφυλάξουμε την υγεία, το περιβάλλον, να κάνουμε οικονομία και να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας στο δίλημμα :

Ποιός διαχειρίζεται τα σκουπίδια : Τα λόμπυ των ΣΔΙτ ή οι τοπικές κοινωνίες ; πρέπει να απαντήσουμε, οι τοπικές κοινωνίες.

Δεν σας χαρίζουμε τα σκουπίδια !

Advertisements

No comments yet»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: