η άλλη πρόταση

Συζητάμε για το περιβάλλον, τον πολιτισμό, την τοπική αυτοδιοίκηση, για την πόλη που ζούμε

Μπούρτζι

Β.Χ.

έχει γραφεί στις 29/1/2010
Απαντάει στα όσα ισχυρίζεται ο κ. Αναγνωσταράς…ο οποίος νομίζει  ότι οι πολίτες ξεχνάνε και παρουσιάζει τα πράγματα
όπως τον βολεύουν…το ίδιο έκανε και για το θέμα της Καραθώνας πρόσφατα. Όπου
θριαμβολόγησε  γιατί κέρδισε  δικαστικά από την ΕΤΑ τον αιγιαλό της
Καραθώνας. Από την ΕΤΑ που πλέον παύει να υφίσταται.

 Διένεξη ξέσπασε και πάλι για την «καστρονησίδα» Μπούρτζι και σίγουρα μέχρι τις δημοτικές εκλογές  όλοι οι «μνηστήρες» της καρέκλας της Δημαρχίας θα θεωρήσουν απαραίτητο γι άλλη μία φορά να μας αναλύσουν τι και πως θα είχαν κάνει αυτοί για το Μπούρτζι αν είχαν την καρέκλα. Πολλά θα ακούσουμε   γι’ αυτό  το θέμα.

            Ποντάρουν,  στο ότι ξεχνάνε οι άνθρωποι  και με σιγουριά και αυτοπεποίθηση παρουσιάζουν  διαστρεβλώνοντας κατά πως  τους συμφέρει γεγονότα και παραλείψεις τους…

            Απόπειρες και σχέδια «αξιοποίησης» του φρουρίου υπήρξαν  στο παρελθόν που όμως δεν κατάφεραν να μακροημερεύσουν γιατί δεν υπήρξε ποτέ η αναγκαία μέριμνα από την πολιτεία, κάτι που δεν συμβαίνει μόνο για το Μπούρτζι.

            Μία από τις μεγαλύτερες «κομπίνες»  που  έχουν στηθεί ήταν  αυτή που παραχωρούσε σε μια Ανώνυμη Εταιρία, την «ΕΤΑ» όλη την περιουσία του ΕΟΤ, ακόμα και τα μνημεία. Ήταν η μέθοδος που νοσηροί εγκέφαλοι επινόησαν, που μόνη αξία γι αυτούς είναι το κέρδος, με στόχο να ξεπουλήσουν την περιουσία του Δημοσίου, εισάγοντας την στο χρηματιστήριο.

            Στη δίνη αυτής της απάτης  βρέθηκαν, η Ακροναυπλία η Καραθώνα και το Μπούρτζι. Έπρεπε όμως η ληστρική εκμετάλλευσή τους να γίνει με τρόπο που δεν θα ξεσήκωνε τους πολίτες. Πέρα από τη σκανδαλώδη σύμβαση των Ξενία της Ακροναυπλίας, επρόκειτο να ακολουθήσει το πολύ κερδοφόρο για την ΕΤΑ ξεπούλημα της Καραθώνας. Έπρεπε λοιπόν να χρυσωθεί το χάπι. Έτσι έπαιξαν το ακόλουθο παιχνίδι: Υποχωρεί και παραχωρεί μεγαλόκαρδα η ΕΤΑ  το Μπούρτζι στο Δήμο αλλά  όχι την Καραθώνα….ο Δήμαρχος μένει αλώβητος επικοινωνιακά και προχωράει  πιο εύκολα η ΕΤΑ στην «αξιοποίηση» – ξεπούλημα της Καραθώνας ( που ευτυχώς μέχρι στιγμής δεν έχει υλοποιηθεί, αλλά ο κίνδυνος παραμένει).

            Η παραχώρηση όμως αυτή έγινε, από ότι τα στοιχεία δείχνουν, και για έναν ακόμη λόγο. Γιατί η ΕΤΑ  έκρινε πως η εκμετάλλευση  ήταν ασύμφορη γι αυτήν λόγω πολεοδομικών  περιβαλλοντικών και  άλλων περιορισμών.

            Το Υπουργείο Πολιτισμού το οποίο θα έπρεπε πρώτο να έχει αντιδράσει γιατί μία ανώνυμη εταιρεία παραχωρεί ένα μνημείο αγνόησε πλήρως το θέμα. Με τις τότε συνθήκες, που κινδύνευαν τα πάντα να πουληθούν, η παραχώρηση στο Δήμο επ’ αόριστον,  έδειχνε πως ήταν το μόνο που μπορούσε να γίνει για να προστατευθεί το Μπούρτζι… Μια παραχώρηση που με ευθύνη του Δήμου δεν ολοκληρώθηκε.

            Αντί να καταλογίζει ευθύνες ο Δήμαρχος εκεί που δεν υπάρχουν για να δικαιολογηθεί,  καλά θα κάνει να παραδεχτεί πως αγνοούσε ότι χρειάζεται επικύρωση της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου, άλλωστε την κατάθεση της προσφυγής  από ιδιώτη για ακύρωση της παραχώρησης, την οποία επικαλείται για να δικαιολογήσει την δική του κωλυσιεργία,  άργησε  πολύ να μάθει την ύπαρξή της.

            Επί πλέον και ανεξάρτητα από την απόφαση της δικαιοσύνης για το ιδιοκτησιακό, ο Δήμαρχος θα  μπορούσε τόσα χρόνια  να έχει αξιοποιήσει τις δυνατότητες που του δίνει ο κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων για τη συντήρηση  και λειτουργία αρχαιολογικών χώρων και να έχει φροντίσει  στοιχειωδώς την φύλαξη και κυρίως την καθαριότητά του.

            Άλλωστε, από το 2004 μέχρι σήμερα, από όσο γνωρίζω, δεν είχε κατατεθεί αίτηση αναστολής, δεν υπήρχε αναστολή και επομένως ο Δήμος δεν κωλύονταν να κάνει κάτι στο Μπούρτζι. Εάν βεβαίως είχε κάποια ιδέα – πρόταση για το Μπούρτζι, πέραν της τερατώδους, που είχε κατατεθεί από προηγούμενο Δήμαρχο να λειτουργήσει καζίνο στο Μπούρτζι!

            Σχετικά με την αίτηση ακυρώσεως, αποκαλύπτονται σ’ αυτήν  πολλά και καλό θα είναι να δημοσιευτεί και να διαβαστεί με προσοχή τουλάχιστον από αυτούς που αρνούνται να υποτιμάται η νοημοσύνη τους.

            Ευτύχημα είναι πως υπάρχουν πολίτες που κάνουν αυτά που θα έπρεπε η πολιτεία να κάνει, συγκεκριμένα η προσφυγή που κατέθεσε ο πολίτης του Ναυπλίου κ. Γκότσης και που από την επιτυχή έκβαση  της προσφυγής θα κριθεί η τύχη και άλλων μνημείων…

 

 Βάσω Χριστοπούλου

29/1/2010

Advertisements

No comments yet»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: