η άλλη πρόταση

Συζητάμε για το περιβάλλον, τον πολιτισμό, την τοπική αυτοδιοίκηση, για την πόλη που ζούμε

Άδεια βαγόνια πυρήνες δημιουργίας κι έκφρασης !!!

               Άλλη  σκέψη ….  Άλλη  διαδρομή  …  η  < ΑΛΛΗ  ΠΡΟΤΑΣΗ >>

     Κυριάκου  Σάμιου   ΑΛΛΗ ΠΡΟΤΑΣΗ

 

264465_4898242373475_295167740_nΠροσπαθώ    ν   απεμπλακώ    από  τις  «  απειλητικές  >>  διαθέσεις   της  μνήμης  .  Ο  θόλος  του  μυαλού   πυρακτωμένος    από  την  ζέση    των  ερωτημάτων   που  χορεύουν   δίπλα   μας  με  τρελή   διάθεση  .

—  Πότε   άραγε  θα  σφυρίξει    το  τρένο  και  στο  Ναύπλιο ????

Κάθε  φορά   που  τα  βήματα  μου   με  οδηγούν   στην  παραλία  στον  εγκαταλελειμμένο    σταθμό  του  τρένου   ,  μου    έρχεται  στο  μυαλό   μια  τρυφερή  ιστοριούλα    με  τίτλο  <<  Το  τρένο  που  δεν  χαιρετούσε .. >>  ,  γραμμένη  από  τον  Ζ .   ΛΕΝΖ  .

Ορφανεμένες  οι  ράγες  ξεδιπλώνουν  την  υπομονή  τους,  άδεια  βαγόνια   που  τα  βαραίνει    πιότερο  ο  χρόνος    της  ακινησίας  !

΄Αδεια  βαγόνια    που   υπό  άλλες  συνθήκες    θα  μπορούσε  η  χρήση  τους    να  είναι   αξιόλογη    και  σημαντική   σε  κοινωνική  προσφορά  !

¨ Αδεια  βαγόνια   βιβλιοθήκες  .  Κατάλληλα   φροντισμένες   και  ανοιχτές   για  τους  πολίτες .

Αδεια  βαγόνια ,  χώροι  διαφύλαξης  και  έκθεσης   σιδηροδρομικού   υλικού   ειτε  πρόκειται   για  μικροαντικείμενα  ειτε  για  φωτογραφικό  υλικό  .

Αδεια  βαγόνια  τόποι  δημιουργίας  και  έκφρασης .

Κάθε  φορά    που  η  περπατησιά  μου   με  φέρνει    στην  παραλία    από  μακριά  αντικρίζω   την  ερημία  του  σταθμού  .  Ενας  σταθμός  βυθισμένος  στην  σιωπή  του    θαρρώ   από  τέλη   του  2010 !

Πλησιάζω  και  στέκομαι  στην  αποβάθρα    του  τρένου  !   Ενας  περαστικός  διαβάτης  βρίσκει  τρόπο    και  μου  αποσπά   σκόρπιες  πληροφορίες .  Ακριβώς  απέναντι  μας    οι  ορφανές  ράγες  του  τρένου   δίνουν  την  δική  τους  παράσταση

—–   Εεεε   όχι   κύριε  μου   απ  το  δικό  σας ,  ..  απ  το  δικό  μας !!!

—–Βεβαίως  …  να  μου  ζήσεις  αδελφούλα …!  Πολύ  καλά  τα  είπες .. !

—–  Στενοχωρήθηκα  αλλά  μου  έφυγε  ένα  βάρος  …Στριμώχθηκε   για  τα  καλά   όταν  του  τόνισα   ….

——  τι  του  είπες ???

——-  Του  λέω   κύριε  μου   τρέφετε    διακαή  πόθο    να  περάσει    το  τρένο    επάνω  απ  το  σώμα  σας ???  Τότε  γιατί  δεν  γνωριζόμαστε  ?  Συναδελφικά …

——  Εύγε… εύγε …. Αδελφούλα

——  Εκτός   εάν  δεν   αντιληφθήκατε    ότι  έχετε  να  κάνετε   με  ράγες  τρένου   και  μάλιστα   ορφανές  ….  Απροστάτευτες …

——-  Του   είπες  ότι  μας  έπνιξαν   οι  υποσχέσεις    και  τα  ψέματα  ?

——–  Του  είπα  αυτά  και  πολλά  άλλα…….

——–  Πως  αντέδρασε ???

——— .Κοίταξε  τον  ουρανό    άνοιξε  τα  χέρια  του   ,  έκανε  μια  στροφή   γύρω  από  τον   άξονα    και  στην  συνέχεια     ως  παλαιομοδήτης  αλησμόνητος  μανάβης   της  γειτονιάς    εκσφενδόνισε    ένα  π νιχτό  ουρλιαχτό .

——–   Δηλαδή  … δηλαδή …??

———  ορθά  κοφτά    αναφώνησε  …<  αποφάσισε  λοιπόν  >

——-  Με   τα  χέρια  ψηλά  ??

——-  Όχι  τώρα  μ  έδειχνε  με   το  δάχτυλο  .  Να  έτσι   ….  Αμέσως   κάτι  με   τράβηξε    και  σαν  δαιμονισμένο  εξπρές   βάζω  μπρος  την  μηχανή  .  Τι  ν  αποφασίσω  κύριέ  μου   ….  Είναι  παγκοσμίως  γνωστό  ότι   τα  τρένα  κυλούν   πάνω  σε  ράγες  ,  απ  ότι   διακρίνω    δεν  έχουμε    κοινά   σημεία     ώστε   να  διεκδικείται    το  προνόμιο  αυτό  .    «  Λεπτομέρειες»   μου  απάντησε    και  με  ρωτά   «  Θέλεις >>

Όχι  δεν  θέλω !  Ξέρεις  γιατί  ?  Γιατί  συντροφεύω    τα  καράβια – όποτε  έρχονται–  στο  Ναύπλιο   αρκετά  χρόνια    περιμένοντας…περιμένοντας … Έπειτα  είναι  και  κάτι  άλλο ….

——-  Ποιο  άλλο ???

——–  Το  προχθεσινό  όνειρο   μ  έβαλε  σε  σκέψεις  ….

——  Σκέψεις ???

——– <<  Ναι  !  Είδα  λοιπόν   πλήθος  κόσμου  να  χορεύει    γύρω   από    τα  βαγόνια  …..  που  δεν  ήταν   βαγόνια  ….  Έδειχναν   λέει   κάτι  σαν  τεράστιες   βαλίτσες  !  ΒΑΓΟΝΙΑ   ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ!  Κόκκινες , πράσινες , τεράστιες  χρωματιστές  βαλίτσες   μπλε  ,  κίτρινες  . Βαγόνια  βαλίτσες  να  στροφάρουν    στον  αέρα   κάνοντας    χορευτικές   φιγούρες    και  να  επανέρχονται    στις  μακριές    σιδερένιες  ράγες   που  όμως  δεν  ήταν   ράγες ,  έδειχναν  κάτι    σαν  κλωστές  κανταϊφιού    η  κάτι   σαν  χορδές   μουσικού  οργάνου  .  Λίγο   παραδίπλα  επάνω   στο  ξύλινο    παγκάκι    ήταν  λέει   ένας   άνθρωπος  ,  διάφανος   σχεδόν  αόρατος  .  Ενας  άνθρωπος   μ  ένα  μπαστούνι   που   έκανε   λέει   τον  μαέστρο  .  Αυτός  ο  άνθρωπος   λέει    πως  πότε  ήταν  ορατός   και  πότε  αόρατος  . Πότε  τον  έβλεπες    πότε  δεν  τον  έβλεπες  .  Μόνο  το  μπαστούνι  στον  αέρα    χόρευε   μετέωρο    χωρίς  ανθρώπου  χέρι    να  το  κρατάει   και  διεύθυνε   το  μεθυσμένο  πλήθος  .>>

Να  όμως   που  μια  ξαφνική  αστραπή   έρχεται  για  να  διακόψει   όνειρο  και  παράσταση  . Την  ίδια  στιγμή  από  την  αποβάθρα  του  τρένου   δυο  ανθρώπινες  φιγούρες   με  αργόσυρτο  βήμα   αφήνουν  πίσω  το  σιωπηλό  τοπίο    του  σταθμού !!!

Advertisements

1 σχόλιο»

  oxtapus wrote @

Reblogged this on Oxtapus *blueAction.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: