η άλλη πρόταση

Συζητάμε για το περιβάλλον, τον πολιτισμό, την τοπική αυτοδιοίκηση, για την πόλη που ζούμε

Οι χρήσεις χώρου στο Μπούρτζι

του Βασίλη Κ. Δωροβίνη

από την εφημερίδα ΑΡΓΟΛΙΚΑ 23/9/2011

 Προ ημερών δημοσιεύθηκε στα φύλλα του τοπικού Τύπου άρθρο των Κ. Καράπαυλου και Μπ. Αντωνιάδη, με πρόταση να στεγάσει το φρούριο Μπούρτζι παράρτημα του Εγκληματολογικού Μουσείου της Αθήνας, όπου μάλιστα να μεταφερθεί η εκεί εκτιθέμενη λαιμητόμος, που “λειτούργησε” εντατικά στο Ναύπλιο από την αρχή της βασιλείας του Όθωνα μέχρι το τέλος της δεύτερης δεκαετίας του 20ου αιώνα. Το άρθρο είναι ενδιαφέρον διότι παρέχει πληροφορίες για άλλες τρεις προτάσεις για χρήσεις του χώρου, οι οποίες διατυπώθηκαν και δεν κατέληξαν πουθενά μέχρι σήμερα.

Καταρχήν είναι θετικό το ότι στο αρμόδιο Υπουργείο περατώνεται η μελέτη για στερεωτικές εργασίες του φρουρίου, που βρίσκεται ασυντήρητο και σε κακή κατάσταση εδώ και δεκαετίες, μετά την “εκπαραθύρωση” του επιχειρηματία Κωστούρου από τον ΕΟΤ, πριν από περίπου 45 χρόνια. Αλλά η μελέτη θα πρέπει να υλοποιηθεί, σε εποχή γνωστή για την οικονομική της στενότητα. Και πάντως οιαδήποτε νέα πρόταση καλό είναι να συγκεντρώσει τη συναίνεση στο Ναύπλιο, ώστε εύλογα να επιδιωχθεί η κατάληξη του όλου προγράμματος στερέωσης.

Στο σημερινό άρθρο θα ήθελα να υποβάλω μια “βελτιωτική” πρόταση που νομίζω ότι δεν στερείται πρωτοτυπίας… Θεωρώ ότι μια “επανάληψη” εκθεμάτων του κεντρικού Εγκληματολογικού Μουσείου δεν θα ήταν και τόσο παραγωγική, ενώ θα μπορούσε να οργανωθεί μία άλλη και μόνιμη συναφής αλλά πρωτότυπη καθεαυτή έκθεση, δηλαδή με θέμα την εφαρμογή της θανατικής ποινής στην Ελλάδα, που θα περιλαμβάνει βέβαια και τα ιστορικά στοιχεία για τη χρήση του φρουρίου, αλλά και για τις εκτελέσεις αρχικά στην Πρόνοια και μετά στο Παλαμήδι, αλλά και για την περιφορά της λαιμητόμου ανά την Ελλάδα, για τοπικές εκτελέσεις καταδίκων. Μία τέτοια έκθεση θα είναι μοναδική γιά την Ελλάδα και, ίσως και για την Ευρώπη, για ένα θεσμό που δυστυχώς ισχύει ακόμα αλλού, στις ΗΠΑ, την Κίνα, την Ιαπωνία και σε τριτοκοσμικές χώρες.

Από εδώ θυμίζω ότι το 1981 είχα δημοσιεύσει στο “Νομικό Βήμα” μελέτη μου με τον τίτλο “Θανατική ποινή: Η πρώτη εφαρμογή και η “υποδοχή” της στη νεότερη Ελλάδα”, που έχει περάσει πιά στη βασική βιβλιογραφία για το θέμα αυτό (είναι κατατεθειμένη και στις βιβλιοθήκες του “Δαναού και του “Παλαμήδη”). Από τότε έχω συγκεντρώσει πρόσθετο υλικό, που και αυτό θα το έθετα στη διάθεση των οργανωτών μιάς μόνιμης έκθεσης. Ελπίζω η παρούσα πρόταση να γίνει αντικείμενο κάποιας συζήτησης.

 

No comments yet»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: